كه بعد از سى سال ديگر ، به گفتهء شاه ما نفت نداريم ؛ نداريم آقا ! كى اين « ندارى » را براى ما آورده ؟ ايشان . ما نفتمان از بين مىرود ؛ كى از بين برده ؟ ! براى اينكه بىاندازه دارد مىفرستد ؛ از اندازه احتياجات مملكت زيادتر دارد مىفرستد ، نه هيچ چيز به دست مملكت مىآيد ، [ نه نفتى باقى مىماند ] ؛ مردم اين خيانتها را [ مىبينند و ] مىگويند : ما نمىخواهيم اين خائنها را . مىگويند : اينها خيانتكارند ، اين خائنها را نمىخواهيم . داد مردم اين است . شما مردم كه اينجا هستيد ، منِ طلبه‌اى كه اينجا نشسته‌ام ، شما آقايى كه آنجا نشسته‌اى ، آن دانشگاهى و دانشكده‌اى ، آن دبيرستانى ، آن همه زن و مرد ، اين كار از شما بر مىآيد كه هر كدام در هرجا كه هستيد ، با آن عده‌اى كه تماس داريد ، مسائل ايران را طرح كنيد . اگر چند هزار جمعيت اينجا كه ايرانى هستند هر كدام به بيست نفر ، به ده نفر كه بتواند ؛ به مردم بگويند مطلبشان را ، يك موجى در اينجا پيدا مىشود كه خدمت است . لازم نيست كه ما راه بيفتيم برويم ايران . از من هى مىپرسند بعضيها كه ما برويم آنجا ؟ نخير ، اين كارى [ كه ] شما مىتوانيد اينجا بكنيد ، اين هم خودش يك نقشى است كه شما در اين مملكت كه هستيد ، در فرانسه هستيد ، در آلمان هستيد ، در هر جا ، امريكا ، هر جا ، هر كدامتان در آن مدرسه‌اى كه مىرويد ، در آن مؤسسه‌اى كه مىرويد ، وقتى ده نفر را مىبينيد بايستيد حرفتان را بزنيد به ايشان ؛ بايستيد ، زبان آنها را كه مىدانيد ، صحبت كه مىتوانيد بكنيد ، بايستيد صحبت كنيد با ايشان ؛ بگوييد كه ايران الآن وضعش چه جور است ؛ گرفتارى مردم چيست ؛ گرفتارى مردم زير سر آقاى كارتر و امثال اينهاست ؛ زير سر شوروى [ و امثال اينهاست ] ؛ او گاز ما را دارد مىبرد ، و او نفت را مىبرد ؛ غارت دارند مىكنند . اينها را به مردم بگوييد . اگر چنانچه تبليغات تأثير دارد ، شما بعد از اين مدت ، شايد يك مدت كوتاهى بتوانيد كه مطلبتان را به اين توده‌هاى مردم كه تبليغات آنها ممكن است آنها را مُعْوَج و منحرف كرده باشد ، به اين توده‌هاى مردم مطلبتان را حالى كنيد . يك جمعيت زيادى مىتوانند [ مطلبتان را بشنوند و پشتيبان شما شوند ] ؛ اينها يك جمعيت زيادى [ هستند ] كه [ وقتى ] پشتيبان شما شدند ، [ كمكتان مىكنند ] ؛ آنها هم